28 июня 2018 г., 19:56

Расскажу вам одну историю…
Пенсионерка, 80 лет… Как зовут бабушку, не столь важно… Бабушка с 2014 года, подрабатывала в военном госпитале в Донецке и до его закрытия. Чем занималась бабушка, мыла полы, кормила и мыла раненных, помогала медицинскому персоналу, чем могла.
Как вы наверное все знаете, в госпитале работали все волонтерами… бывало перепадала гуманитарная помощь. Вот так и жила бабушка.
Получает бабушка пенсию здесь в ДНР.
И вот решила бабушка поехать на Украину, а она еще тот живчик, что бы получит пенсию, которую ей должна Украина. Первый раз поездка была без приключений. Съездила, вернулась, но подошло время ехать снова. Доехала до украинского блок поста. И вот тут началось.
Укровояки посмотрели документы и неожиданно заявили:
— Бабка тебе потрібно розстріляти, ти ж працювала в госпіталі, ти ж сепарка!
— Я хлопчики українка, за що ж мене розстрілювати?
— Ти допомагала терористам!
— Що ви, я ж допомагала своєму народу! всі поранені наші донецькі! я ж все бачила і можу вам розповісти!
— Ми тебе візьмемо і відправимо в СБУ! — неожиданно заявили укровояки…
— Ось послухайте хлопчики, я 40 років відпрацювала на свою країну, поїздила по західним країнам, і краще нашої України ніде немає! які гарні у нас Карпати, я два рази піднімалася на Говерлу!
И вот тут укроп завис…
— А що таке Говерла?
— Який же ти патріот, якщо не знаєш, що таке Говерла!
Это и разозлило укровояк… тут они поняли, что бабушка их легко заткнет за пояс…
— Іди бабка і не їдь до нас, в наступний раз візьмемо!
Вернулась бабушка домой и решила, «никогда больше не поеду на Украину, не хочу унижаться за их копейки и так проживу»…
Вот такая история…
Всему свое время…
Источник: https://cont.ws/@taksist1964/989384

